تازه ها و اطلاعیه های انجمن دوشنبه 12 آبان 1404 ساعت 3:5

روز جهانی غذا 2025-در کنار هم، فراتر از مرزها، بخش‌ها و نسل‌ها

در کنار هم، فراتر از مرزها، بخش‌ها و نسل‌ها امسال روز جهانی غذا عنوان جالبی دارد و" دست در دست" مرا یاد شعر زیبایی از زنده یاد عباس یمینی شریف میاندازد«دست در دست هم نهیم به مهر میهن خویش را کنیم آباد» دست در دست بودن همکاری و همبستگی را القا میکند و ما در پیچ و خم روزگار یاد گرفته ایم که تا این همکاری بین شاخه های مختلف دولت نباشد و این زنجیره دست های بهم پیوسته با برنامه ای مدون کار نکنند کار ها به سامان نمی رسد شاید علت اصلی بوجود آمدن شورای عالی سلامت و امنیت غذایی همین ایده بو

روز جهانی غذا 2025

در کنار هم، فراتر از مرزها، بخش‌ها و نسل‌ها
امسال روز جهانی غذا  عنوان جالبی دارد  و" دست در دست"  مرا یاد شعر زیبایی از زنده یاد عباس یمینی شریف  میاندازد
«دست در دست هم نهیم به مهر    میهن خویش را کنیم آباد»

دست در دست بودن همکاری و همبستگی را القا میکند و ما در پیچ و خم روزگار یاد گرفته ایم  که تا این همکاری بین شاخه های مختلف دولت نباشد و این زنجیره دست های بهم پیوسته با برنامه ای مدون کار نکنند کار ها به سامان نمی رسد شاید علت اصلی بوجود آمدن شورای عالی سلامت و امنیت غذایی همین ایده بود که بر اساس اهمیت امنیت غذایی و سلامت،  ساختاری را ایجاد کردیم  که بتواند دست ها را بهم نزدیک کند.  

در حال حاضردر برخی از  نقاط جهان، شدت ناامنی غذایی به‌طرز نگران‌کننده‌ای بالاست. برآورد می شود می‌شود حدود ۶۷۳ میلیون نفر با گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در سوی دیگر، افزایش چاقی و اتلاف گسترده مواد غذایی نشانه‌ای از سامانه‌ای نامتوازن است  جایی که فراوانی و فقر، اغلب در کنار هم وجود دارند.
سامانه‌های کشاورزی و غذایی همچنین یکی از منابع اصلی انتشار گازهای گلخانه‌ای هستند. بااین‌حال، همین سامانه‌ها ظرفیت واقعی برای کاهش این انتشارها را نیز دارند — از طریق روش‌هایی که در آنها غذا تولید، برداشت و توزیع می‌شود.
برآورده‌کردن نیازهای جمعیت رو‌به‌رشد جهان نیازمند همکاری میان کشورها، بخش‌ها و نسل‌ها است.

در کنار هم، فراتر از مرزها، بخش‌ها و نسل‌ها

مهم است بدانیم اقداماتی که امروز انجام می‌دهیم، مستقیماً بر آینده تأثیر می‌گذارند. باید با منابع کمتر، تولید بیشتری داشته باشیم. این یکاصل مهم است نباید فرصت ها را از دست بدهیم همه باید برای آینده‌ای فراگیرتر و عادلانه‌تر تلاش کنیم.
نقش های سازمانها و متولیان را در ساخت آینده ای عادلانه ترتعیین کنیم.
برای سامان بخشی به نظام‌های کشاورزی و غذایی، سرمایه‌گذاری هدفمندتر و گسترده‌تر، ایده‌های نو و همکاری عمیق‌تر ضروری است. از دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی گرفته تا کشاورزان، پژوهشگران، کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان  از جمله جوانان  همگی نقشی اساسی در شکل‌دهی آینده‌ای  پایدارتر وعادلانه‌تر دارند.
فائو  سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد مانند همیشه 16 اکتبر مطابق با 24 مهر ماه را جشن میگیرد و امسال این سال مصادف شده است باهشتادمین سال فعالیت این سازمان  که همراه با اعضا و شرکای خود اماده اند در یافتن راه‌حل‌های عملی و پایدار که به چالش‌های امروز پاسخ دهد و برای دستیابی به جهانی بدون گرسنگی، برای امروز و فردا با کشور ها همکاری کنند

1-نقش دانشگاه‌ها و جامعه علمی چیست؟
تضمین حق دسترسی همگان به غذا نیازمند تلاشهای مشترک برای مبارزه با گرسنگی و فقر است از طریق تمرکز بر تولیدو مصرف غذا های متنوع سالم و مغذی و همچنین تحمل تاب آوری در برابر اغشار اسیب پذیرو فشار ها .
  • جامعه علمی نقشی حیاتی در این مسیر دارد. در واقع، پژوهشها  و تحقیقات کاربردی برای شناخت وضعیت موجود ، شناخت مناطق مختلف کشور از نظر آسیب پذیری تغذیه ای ، گروههای سنی در معرض خطر، شناسایی روش های مختلف دسترسی و تولید غذا در جغرافیای منطقه، استفاده از داده وفناوری ابزارهایی برای تصمیم سازی همراه کشاورزان  و پیشنهاد های نو آورانه و مبتنی بر تجربه ایجاد تغییرات در نظام‌های کشاورزی و غذایی به‌منظور تولید با هزینه کمتر از اقداماتیست که جامعه علمی میتواند در آنها پیشقدم باشد تا بتواند بهبود ایمنی و امنیت غذایی را دربستری پایدار بوجود بیاورد .
  • بررسی روش‌های مبتنی بر شواهد و فناوری‌های نوین، پایه‌های اساسی برای شکل‌دهی سامانه‌های کشاورزی و غذایی پایدار و مقاوم هستند. جامعه علمی می‌تواند با اشتراک‌گذاری پژوهش‌ها، داده‌ها و تحلیل‌ها و همکاری با سیاست‌گذاران، به طراحی راهبردهایی حمایت‌گر از جوامعی که تحت‌تأثیر بحران‌ها قرار دارند کمک کند.
  • جامعه علمی باید انتقال فناوری و دانش را از مؤسسات پژوهشی به عرصه اجرا تسهیل کند و با ایجاد خدمات ترویجی و همکاری با سازمان‌های کشاورزی، اطمینان یابد که کشاورزان به جدیدترین پیشرفت‌ها ونوآوری‌ها محلی  دسترسی دارند. دانشگاه‌ها و مراکز آموزش کشاورزی می‌توانند مدل‌های ترویج مشارکتی Schools Farmer Field and Business  ( FFBS)  در مناطقی که دسترسی حتی به باریکه ای از آب دارند در مناطق روستایی گسترش دهند.
 
  • به اشتراک‌گذاری دانش و آموزش جوامع در زمینه پایداری و تاب‌آوری سامانه‌های کشاورزی و غذایی برای مقابله با شوک‌ها و چالش‌های جهانی امری حیاتی است. باید ایده‌ها و یافته‌های علمی را برای سیاست‌گذاران قابل‌فهم کرد  تا در برنامه‌های تقویت ظرفیت و توسعه مهارت‌ها سرمایه‌گذاری گردد، و در عین حال، دسترسی عمومی به فناوری و داده‌ها را فراهم شود.
 
  • جامعه علمی همچنین می‌تواند از طریق اندیشکدها (Think Tanks) ایده ها و یافته های علمی را برای سیاستگزاران، وزرا ، مدیران بخش های مختلف  قابل فهم و کاربردی کند  یا در برنامه های تقویت ظرفیت و توسعه مهارت درگیر شود .
  •  گسترش دانش در حیطه های مرتبط با کشاورزی، محیط زیست، تجربه های جهانی در انواع کشت با مصرف مه بجای آب ، انواع موفقیت آمیز تولید های گلخانه ای و عمودی ، روش های نوین کشاورزی ارگانیک خصوصا در تولیدات باغی و استفاده از حشرات مناسب برای کاهش مصرف سم، گسترش اینسکتاریم ها  دهید .
  • اگر دانشمند یا پژوهشگر هستید، می‌توانید تخصص خود را با جدیدترین داده‌ها و شواهد ترکیب کنید تا درباره نابرابری‌ها سخن بگویید، رژیم‌های غذایی سالم را ترویج دهید، ایمنی غذایی را ارتقا دهید، اتلاف مواد غذایی را کاهش دهید و از منابع طبیعی محافظت کنید.
 
  • برای ارتقای سلامت و رفاه و مقابله با تهدیدهای زیست‌محیطی و بهداشتی، نیاز به راهکارهای یکپارچه و جامع داریم. یکی از این رویکردها، رویکرد «سلامت واحد» (One Health) است که نقش مهمی ایفا می‌کند، زیرا ارتباط و وابستگی سلامت انسان، حیوان، گیاه و محیط زیست را به رسمیت می‌شناسد. پژوهشگران می‌توانند با اتخاذ این رویکرد جامع و همکاری میان‌رشته‌ای با جوامع و حوزه‌های گوناگون، راه‌هایی برای مدیریت پایدار تمام مؤلفه‌های اکوسیستم‌ها بیابند.
 
  • فائومیتواند  با دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی برای به اشتراک گذاشتن دانش، تقویت ظرفیت‌ها و ارائه راه‌حل‌های مبتنی بر شواهد برای فرآیندهای سیاست‌گذاری همکاری کند. برای دسترسی به اطلاعات و منابع دانش، شرکت در گفتگوهای سیاست‌گذاری و تعامل با ذینفعان برای افزایش تجربیات و بهترین شیوه‌ها، با فائو همکاری کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه همکاری با فائو، به صفحه وب اختصاصی مراجعه کنید
 
2. بخش خصوصی چه کار می‌تواند انجام دهد؟
بخش خصوصی از تولیدکنندگان و خرده‌فروشان مواد غذایی گرفته تا مؤسسات مالی، شرکت‌های رسانه‌ای و کسب‌وکارهای کوچک و متوسط و تعاونیهای مرتبط با غذا نقش بسیار مهمی در شکل‌دهی به محیط غذایی برای دستیابی به رژیم‌های غذایی سالم و مقرون به صرفه دارد. اقداماتی که می‌توانند انجام دهند عبارتند از:
-فراهم کردن رژیم‌های غذایی سالم  با رعایت  توصیه های وزارت بهداشت  قیمت مناسب  و دسترسی آسان.
-نوآوری و تولید محصولات غذایی مغذی برای مناطق محروم با توجه با امتیازی که در قبال این کار اخذ می کنند.
-حمایت از کشاورزی پایدار و زنجیره‌های تأمین.
-مشارکت در برنامه های آموزشی مصرف‌کنندگان درباره تغذیه سالم.
-همکاری با دولت‌ها و جامعه مدنی برای ارتقای امنیت غذایی.
-طراحی  تولیدات خاص مورد توجه کودکان با کاهش میزان نمک و غنی سازی با مواد مغذی با حمایت وزارت بهداشت.
-مشارکت مالی برای تولید فیلم ها و تیزر های تغذیه ای مفید برای تبلیغ بجای تبلیغات مضر
-همکاری با کلیه تعاونیهایی که تشکل های مختلف غذایی را هدایت میکنند به منظور ترویج  ارایه  غذاهای سالم وپروانه دار در رستورانها ، دکه های غذایی، مدارس ، مهد کودک ها  و رعایت نکات مهم بهداشتی.
-بالا بردن کیفیت برچسب های مهم روی کلیه بسته بندی مواد غذایی  صنعتی و تبلیغ  استفاده صحیح در رسانه ها استفاده بیشتر از غذا ها ی بابرچسب تغذیه ای.

3-جامعه مدنی چه کار می‌تواند انجام دهد؟
و جوامع مدنی،و سایر سازمان‌های غیر دولتی سازمانهای مردم م به عنوان واسطه‌ای بین دولت‌ها، مصرف‌کنندگان و گروه‌های آسیب‌پذیر میتوانند نقش بازی کنند  وظایف مهم آنها عبارتند از::
-حمایت و پیگیری سیاست‌هایی که دسترسی به غذاهای متنوع، سالم، ایمن و مقرون به صرفه را افزایش می‌دهد
-توانمندسازی جوامع از طریق آموزش و اطلاع‌رسانی.
-مهارت افزایی در افراد بومی برای نظارت بر دسترسی غذایی و برچسب های ایمنی غذا.
-مشارکت در شناسایی مناطق محروم و دور افتاده و اعلام آن به شورای منطقه
-همکاری با ذی‌نفعان برای مقابله با گرسنگی وفقر
-تشویق افراد بومی به ایجاد باغچه های کوچک برای کشاورزی محلی  و تسهیل دسترسی به غذا  و اجرا و هدایت  کمپین‌ها برای ترویج رژیم‌های غذایی سالم و دسترسی عادلانه به غذا .
 
4-وزارت کشاورزی چه وظایفی به عهده دارد؟
سازمان کشاورزی با توجه به مسئولیت خود درامنیت وایمنی غذایی نقش اصلی را در تولید محصولات کشاورزی سالم  بعهده دارد بنابراین  ادارات کشاورزی تابعه به‌عنوان تولید کنندگان غذا در کشور نقشی حیاتی برای تضمین تولید کافی غذا  و سلامت محصولات کشاورزی دارند . مراقبت از کشت، داشت و برداشت  فراتر ازآن بذر ، زمین ، نوع خاک  و کاهش مصرف سموم  از طریق گسترش اینسکتاریوم ها و روش های بیولوژیک مبارزه با آفات  ازاهم وظایف این سازمان است.
 
ضروری است که دسترسی کشاورزان به زمین، بازارها و منابع دیگر تضمین شود و در عین حال ضمن ارتقای دانش، فرهنگ به سنت‌های کشاورزی آنان نیز توجه شود . با فراهم‌کردن دسترسی به آموزش، منابع مالی و نوآوری‌های نوین، می‌توان از کشاورزان حمایت کرد تا بتوانند غذاهایی ایمن، متنوع و مغذی تولید کنند .
حمایت از سیاست‌ها و طرح‌هایی که نیازهای کشاورزان خرد و خانوادگی را اولویت می‌دهند. پیوستن یا ایجاد تعاونی‌های کشاورزی به کشاورزان قدرت می‌دهد تا بیشتر در فرآیندهای تصمیم‌گیری شرکت کنند، فناوری‌ها را به اشتراک بگذارند، به بازارهای عادلانه دسترسی یابند و حمایت برای نهاده‌ها و آموزش کشاورزی دریافت کنند تا در تولید پایدار غذا پیشرفت کنند.
حمایت از روش‌های کشاورزی پایدار مانند کشاورزی اکولوژیک، کشاورزی ارگانیک و جنگلداری که تنوع زیستی را افزایش داده، منابع طبیعی را حفظ کرده، بهره‌وری را بالا میبرد و اثرات نامناسب  زیست‌ محیطی را به حداقل می‌رساند باید مورد توجه باشد  تا ساختن سیستم‌های کشاورزی مقاوم که از حق دسترسی به غذاهای متنوع، ایمن و مغذی حمایت می‌کنند، بر قرار شود.
 
تشویق کشاورزان برای شرکت در جلسات آموزشی با دادن امتیازات خاص  مرتبط  با اقدامات مورد نیاز برای افزایش آگاهی درباره اهمیت غذای مغذی تا  درک عمیق‌تری از ارتباط بین غذا، سلامت و محیط زیست ایجاد کنند و زمینه‌ساز آینده‌ای شوند که دسترسی عادلانه به غذای مغذی تضمین شود و کشاورزان  نیز با به اشتراک گذاشتن دانش و تجربیات خود با دیگر زمین داران روش‌های کشاورزی پایداررا منتقل کنند.
 
 برگزاری مداوم آموزش های عملی برای کاهش ضایعات غذایی در طول زنجیره تولید ، داشت و برداشت با به‌کارگیری روش‌هایی مانند برداشت بهینه، نگهداری صحیح و توزیع به بازارهای محلی تا کشاورزان   با سود ناشی از کاهش ضایعات درک کنند تلاش های آنان ارزشمند است.
با تنوع‌بخشی در تولید محصولات زراعی و دامی، از جمله کشت میوه‌ها، سبزیجات، حبوبات و گونه‌های بومی و سنتی، کشاورزان می‌توانند تنوع غذایی و امنیت تغذیه‌ای را افزایش دهند. این امر به غنی‌سازی رژیم‌های غذایی محلی، ارتقای سلامت و رفاه جوامع کمک می‌کند.
 
 
5-دولت‌ها چه کاری می‌توانند انجام دهند؟
دولت‌ها باید با همکاری و برنامه‌ریزی جامع و کسب مشارکت کلیه ذیربطان، دسترسی همه افراد به غذای سالم و ارزان را فراهم کنند. این کار نیازمند حاکمیت خوب، رفع فقر و گرسنگی، کاهش نابرابری‌ها و حمایت از کشاورزی پایدار است. برای رسیدن به این هدف، همه بخش های مرتبط با غذا و تغذیه  با هم و با دیگر بخش‌های مرتبط همکاری کنند تا سیستم‌های غذایی بهترو  آینده‌ای روشن‌تر بسازند.
 
دولت‌ها باید تلاش کنند همه  برنامه‌های سازمانهای زیر مجموعه شان  با توجه به OneHealth
تنظیم شود  وقوانین لازم برای اجرای این برنامه‌ها را به تصویب برسانند. این برنامه‌ها باید کلیه جنبه های افزایش تولید ایمن با حد اکثر تلاش برای حفظ محیط زیست را دارا باشد .
حکمرانی خوب یعنی ایجاد جامعه‌ای دموکراتیک و باثبات که مردم بتوانند آزادانه و با احترام به کرامت، خود و خانواده‌شان را تغذیه کنند. برای این منظور، دولت باید دسترسی عادلانه به منابع طبیعی مثل زمین، آب، جنگل‌ها و دامداری را تضمین کند، مردم محلی، زنان، جوانان و را در تصمیم‌گیری‌ها شرکت دهد و همکاری‌هایی میان بخش دولتی و خصوصی ایجاد کند که پاسخگو باشند..
 
دولت‌ها باید جلوی شیوع آفات و بیماری‌های گیاهی و دامی را بگیرند. برای این کار باید سیستم‌های نظارتی ملی برای شناسایی سریع بیماری‌ها بسازند و استانداردهای بین‌المللی را رعایت کنند. همچنین باید کشاورزان را آموزش دهند و کنترل‌های مرزی و قرنطینه را قوی‌تر کنند. سرمایه‌گذاری در تحقیق برای تولید گیاهان و دام‌های مقاوم به بیماری نیز بسیار مهم است. نظام‌های ملی پایش و هشدار زودهنگام برای شناسایی سریع بیماری‌ها و آفات ایجاد شود.
دولت‌ها باید دستورالعمل‌های غذایی و استانداردهای ایمنی غذا را تدوین، اجرا و مرتب به‌روزرسانی کنند و این دستورالعمل‌ها را در برنامه‌های تغذیه‌ای مثل برنامه‌های مدارس و کمک‌های غذایی بگنجانند. این کار نیاز به حمایت سیاسی و همکاری همه افراد دارد. همچنین باید بخش خصوصی را تشویق کنند که سالم‌تر و پایدارتر تولید کند دولت‌ها باید همکاری‌های جهانی را افزایش دهند و مطابق قوانین بین‌المللی، کمک‌های بشردوستانه را به مردم نیازمند به‌صورت امن و بدون مانع برسانند.
 
دولت‌ها باید سیاست‌هایی طراحی کنند که کشاورزان کوچک را حمایت کنند، به آن‌ها وام و فناوری بدهند و زیرساخت‌های روستایی مثل راه و انبار بسازند. همچنین باید آموزش‌هایی برگزار کنند که به بهبود کشاورزی پایدار و افزایش تولید کمک کند.
 
برای مقابله با بحران‌ها و بلایای طبیعی، دولت‌ها باید سیستم‌های کشاورزی و غذایی را مقاوم و پایدار کنند و دسترسی برابر به منابع طبیعی را تضمین کنند. باید در حفظ محیط زیست و مدیریت آب و خاک سرمایه‌گذاری کنند و سیستم‌ها را با تغییرات آب و هوایی تطبیق دهند.
 
دولت‌ها باید برای کسانی که توانایی تأمین غذا ندارند، حمایت‌های اجتماعی مناسب فراهم کنند. این حمایت‌ها باعث امنیت و ارتقای زندگی مردم می‌شود و اگر به خوبی مدیریت شود، به پیشگیری از بحران‌ها و نجات جان‌ها کمک می‌کند.
سازمان کدکس آلیمانتاریوس، راهنمایی‌هایی برای برچسب‌گذاری مواد غذایی ارائه می‌دهد که بیشتر کشورها از آن استفاده می‌کنند. دولت‌ها باید اجرای این قوانین را جدی بگیرند و به مردم آموزش دهند تا انتخاب‌های بهتری داشته باشند..
 
نهادهای دولتی باید با همکاری جوامع محلی سیاست‌هایی تدوین کنند که هم به مردم و هم به محیط زیست کمک کند، با تمرکز بر تغذیه مناسب و روش‌های کشاورزی پایدار. آموزش، همکاری، مشوق‌ها و حمایت مالی می‌تواند کشاورزان را تشویق کند تا روش‌های بهتری در کشاورزی به کار بگیرند.
 
مردم باید با آموزش و کمپین‌های آگاهی‌بخشی تشویق شوند که غذاهای سالم‌تر انتخاب کنند. باورهای غلط درباره غذا که مانع دسترسی به غذای خوب می‌شوند باید اصلاح شوند. دولت‌ها باید با دانشگاه‌ها و جامعه   مدنی همکاری کنند تا نیروی متخصص تغذیه جامعه نگرتربیت کنند تا وظایف گسترده ای در بخش سلامت انجام دهند که به کاهش بار بیماریها منجر خواهد شد .  
همکاری در زمینه دانش، علم و فناوری برای تحول سیستم‌های غذایی بسیار مهم است. با همکاری بخش های مختلف دولت ، پژوهشگران و مردم، می‌توان سیستم‌های کشاورزی و غذایی بهتر و پایدارتر ساخت که نیازهای تغذیه‌ای جمعیت را تأمین کند و منابع طبیعی را حفظ نماید 
دولت به آموزش از دوران کودکی  از ابتدای تولد با ترویج تغذیه باشیر مادر ، تغذیه تکمیلی و شاخص وزن برای قد اهمیت دهد و برای روز غذا و تغذیه از همه دانش‌آموزان ۹ تا ۱۴ سال دعوت کند  به یک رویداد هیجان‌انگیز با مهمانان ویژه‌ای مانند فعالان جوان، ورزشکاران، اینفلوئنسرها و نوآوراندر  یک گفت‌وگوی الهام‌بخش درباره غذا شرکت کنند  که پر از داستان‌ها، موسیقی، هنر و رقص باشد..
 
دولت‌ها باید رویکردی یکپارچه و حساس به تغذیه را در سیاست‌گذاری‌های خود در نظر گیرند؛ رویکردی که با رعایت دستورالعمل‌های حق بر غذا (Right to Food Guidelines برای اجرای سیاست‌های مرتبط با امنیت غذایی و گروه‌های آسیب‌پذیر تصویب و اجرا کند..
همچنین لازم است اهداف سیاستی بر اساس نیازهای امنیت غذایی تعیین شود و میزان و علل ناامنی غذایی، وضعیت تغذیه و ایمنی مواد غذایی به طور منظم ارزیابی گردد در حالی‌که همزمان رشد اقتصادی و توسعه پایدار بازارهای کشاورزی و غذایی نیز تقویت شود.
 
دولت‌ها باید راهنماهای ملی مبتنی بر رژیم غذایی(Food-Based Dietary Guidelines) برای مردم ، زنان باردار و شیرده و کودکان و نوجوانان تهیه کند  این راهنماها باید در راهبردهای امنیت غذایی و تغذیه گنجانده شوند تا بتوان از آن‌ها برای برنامه‌های تغذیه مدارس، تدارکات غذایی دولتی و کمک‌های غذایی اضطراری استفاده کرد.
با توجه به اهمیت  آموزش های تغذیه ای برای مردم  دولت  باید بخش هایی ازبرنامه های   رادیو و تلوزیون های ملی و محلی را در خصوص اینگونه   برنامه های  مانند نمایشنامه جذاب ،  مسابقات ، تیزرهای علمی ،  دورهمی های دانش آموزی   برای بحث و تبادل نظر اختصاص دهد  این برنامه ها باید با نظر  کارشناسان خبره تولید گردد لازم است اینگونه آموزش ها بصورت مستمر ادامه داشته باشد تا اثر بخشی خود را در جامعه نمایان کند .
 
 
بااحترام فراوان
دکتر ربابه شیخ الاسلام
رئیس انجمن علمی غذا و تغذیه حامی سلامت ایران

 
 
 
 

منبع: 
تعداد بازدید :  549
نوشته شده توسط: مدیر سیستم
کلمات کلیدی:  روز جهانی غذا


دکتر ربابه شیخ الاسلام

رئیس انجمن